اندیشه ی زیارت تو، ما و پای کج

هرگز نمی رسیم به آن شور و شوق حج

این قدر بود عشق که ایمان نداشتیم

یک عمر در مقابل خود بت گذاشتیم

اینک کجاست ابراهیمی که با تبر

افتد زنو به جان هبل های دور و بر

هاجر کجاست سعی کند باز آب را

طاقت بیاورد همه ی آفتاب را

سعی میان مروه و آن حالت صفا

خود موجب اجابت همواره ی دعا

با این شتاب ، خلق مسلمان شده کجا ؟

ای رود های جاری ِطغیان شده کجا؟

قربانی بزرگ تری پیش روی ماست

ای کعبه رفته ها ! اسماعیلتان کجاست؟

دردم از این که باز مبادا قیامتی

بر پا شود ز یمن گناه جماعتی

ای که مقابل حرم حق نشسته اید

احرام بسته اید ولی دل نبسته اید

با عشق این حضور مداوم چه می کنید

با این نسیم های ملایم چه می کنید

شیطان دگر به سنگ گریزان نمی شود

بی شک همیشه هست و پشیمان نمی شود

اندیشه ای کنید نشستن حرامتان !

پیوندتان چه شد که گسستن حرامتان!

پا بر زمین بنه اسماعیلََِ کوچکم !

جاری شو ای تو زمزم من ! نیل کوچکم !

با این کلام عالی و دین جهان شمول

غار حرا دوباره نمی پرورد رسول

باید که هفت بار بچرخیم دور دوست

پنهان و آشکار جهان هرچه هست اوست