( ۱۵ )

شلوغ بود و خیابان ... امان از این سردرد

و فکر دود و ترافیک خسته ام می کرد

غروب بود و به دنبال دیدن یک زن

سر قرار همیشه کنار باجه ی زرد

هوای شرجی این روزهای تکراری ...

موافقی گل من ! با یک آب میوه ی سرد

میان تازگی لحظه ها و خلوت شب

مرا فریفته ی جنس حرف هایش کرد

به یمن گپ زدن و پرسه های داخل پارک

نجات یافتم از التهاب   از سر درد

گذشت آن خوشی و ساعتِ مسکن وار

چه می کنی اگر این درد باز ... فردا ... مرد !

عبور می کنم از یک پیاده روی کثیف

چقدر روسپی خسته ی خیابان گرد

چراغ قرمز خاموش چار راه و غروب

سر قرار همیشه کنار باجه ی زرد